Search the Community

Showing results for tags 'smath'.



More search options

  • Search By Tags

    Type tags separated by commas.
  • Search By Author

Content Type


Forums

  • Programy do wspomagania projektowania.
    • ZWCAD
    • Nakładki na ZWCAD i ZWCAD+
    • Wsparcie programistyczne LISP i VisualLISP
    • KOMPAS-3D / KOMPAS-3D LT
    • AutoTURN
    • ABViewer
    • RENGA
    • formZ (dawniej bonzai3d)
    • SMath
    • Programy obliczeniowe
    • Scan2CAD, PDF2CAD, PDF-XChange
    • Sprawy organizacyjne
  • Zagadnienia konstrukcyjne
    • Hyde Park
    • Dozór techniczny UDT

Blogs

  • Blog dmatusz
  • JoannaG Blog
  • pawmal Blog
  • awarchBlog
  • nikdomiBlog
  • KOMPAS-3D blog
  • Jak rozpocząć pracę w ZWCAD Architecture
  • Baza wiedzy CRM
  • Jak rozpocząć pracę w ZWCAD Mechanical
  • Konstruktorro
  • SMath blog
  • ikubicaBlog
  • kruszynskiBlog
  • Jak rozpocząć pracę w ZWCAD Architecture - część 2
  • Okon blog
  • Czysta wątroba
  • Trądzik różowaty
  • Ciekawostki ze świata
  • Blogger
  • Projektowanie 3D

Find results in...

Find results that contain...


Date Created

  • Start

    End


Last Updated

  • Start

    End


Filter by number of...

Joined

  • Start

    End


Group


AIM


MSN


Website URL


ICQ


Yahoo


Jabber


Skype


Location


Interests

Found 4 results

  1. Indeksy dolne uzyskujemy w bardzo prosty sposób, poprzez naciśnięcie kropki. Aby uzyskać σx należy kolejno napisać: s CTRL+G . x Myślę, że nie powinno być tutaj żadnych problemów. Spróbujmy jednak utworzyć prostą macierz. Jest ona wypełniona zerami. Zmieńmy wartości dwóch elementów w macierzy. Macierz wygląda w taki sposób jak poniżej. Zmieniła się tylko jedna wartość, a przypisaliśmy dwie. Spróbujmy więc wpisać inną wartość Dlaczego więc raz przypisanie działa, a raz nie działa? Jak poznawałem program to spędziłem nad tym kilka godzin. Do macierzy nie stosujemy indeksów z kropką. Indeks wywołujemy poprzez nawias kwadratowy [ Wizualnie efekt użycia kropki czy nawiasu jest bardzo podobny, ale są to matematycznie całkowicie inne wyrażenia. Dlatego w pierwszym przypadku wartość 20 nie została wprowadzona do macierzy. Została ona przypisana do zmiennej B z indeksem 12. :hi:
  2. Witam, dzisiaj zrobimy sobie mały test szybkości komputera. Użyjemy do tego funkcji time(0). Jest to funkcja nieudokumentowana i w przyszłych wersjach może zniknąć. Ale obecnie działa. Utworzymy macierz składającą się z 10 tys kolejnych liczb, i dodamy je do siebie. Zmierzymy czas takiego dodawania. Ustalmy czas początku obliczeń i przypiszmy do zmiennej Utworzymy teraz tablicę B i wpiszemy wartości od 1 do 10 tys (funkcja range(2)). Niech A będzie sumą wszystkich liczb w tablicy. Wykorzystamy do tego polecenie sum(1). Oto wynik z wykorzystaniem funkcji sum(1) UWAGA. Zapewne wynik będzie wyglądał inaczej np. w ten sposób Aby wyświetlić wszystkie cyfry wyniku należy przestawić próg wykładniczy, klikając prawym klawiszem na wynik i rozwijanego menu wybrać próg wykładniczy (domyślnie ustawiony na 5): Zobaczmy jeszcze na czas obliczeń UWAGA. W celu dokładnego pomiaru należy przeliczyć od początku cały arkusz - klawisz F9 I jeszcze plik, ciekaw jakie u Was będą czasy. Ja mam bardzo leciwy komputer. Pozdrawiam :hi: benchmark-smath.sm
  3. Chciałbym utworzyć bardziej skomplikowane obliczenia, ale brakuje mi jeszcze jednego elementu. Opowiem o tym dzisiaj. Załóżmy, że ktoś otrzymał wyniki pomiarów w postaci, jak poniżej. Pierwsza wartość w nawiasie to powiedzmy wartość X, której odpowiada wartość Y - druga pozycja. Spróbujmy poskładać te dane do jednej tablicy. Nazwiemy ją f. Wciśnięcie małpy na klawiaturze spowoduje wstawienie wykresu. Naszym zadaniem będzie tylko wstawienie litery f w lewym dolnym rogu wykresu, oraz myszką możemy ułożyć wykres w taki sposób, aby ładnie wypełniał obszar. Na wykresie zostały połączone poszczególne punkty zawarte w macierzy. Jeśli chcielibyśmy odczytać wartość Y dla X=7 to nie będzie problemu. Odczytamy to bezpośrednio z tablicy. Ale co zrobić w przypadku, gdy potrzebujemy wartość Y dla X=5.5 ? Do tego służy właśnie funkcja interpolacji liniowej. Co prawda możemy wszystko zapisać w jednym wierszu, ale ja rozbiję tę operację na kilka wierszy. Pierwsze wydzielimy kolumny macierzy, oraz przypiszemy je do tablic X i Y. Teraz wstawimy te wartości do funkcji interpolacyjnej. Podsumowując. Mamy dane pomiarowe w postaci par punktów. Funkcja linterp pozwala na odczyt wartości, które znajdują się pomiędzy istniejącymi punktami pomiarowymi. W Mathcad można używać jednostek przy funkcji linterp, w SMath niestety jeszcze nie. Oto plik do pobrania interpolacja-liniowa.sm :hi:
  4. Pewne zagadnienia są wytłumaczone w poprzedzającym artykule. Parę słów o tworzeniu i łączeniu macierzy. Utwórzmy macierz 5x5 (polecenie matrix) i zobaczmy jak wygląda Składa się z samych zer. Postaramy się więc wypełnić ją innymi wartościami. Zbudujemy dwie pętle, która kolejno wstawi wartości w odpowiednie miejsca tej macierzy. Utworzymy kolejną macierz, która będzie składała się ze znaków (może to być dowolna nazwa - tekst) Teraz chciałbym utworzyć kolejną macierz, która byłaby połączeniem istniejącej macierzy A i B. Za pierwszym razem połączymy macierze w taki sposób, aby napisy były w pierwszym górnym wierszu - macierz C, oraz aby napisy były w pierwszej kolumnie - macierz D. W przypadku macierzy D musimy dokonać transformacji macierzy B. Do łączenia służy polecenie augment i stack. Zobaczmy jak to będzie wyglądać Często zachodzi także potrzeba wyciągnięcia (macierz źródłowa nie zostaje naruszona) wiersza lub kolumny z macierzy. Służą do tego polecenia col i row. Zobaczmy na wyniki Oto plik, który stworzyłem podczas pisania tego posta matrix.sm :hi: